“बाप्पा… पुन्हा येशील ना?

मातीच्या त्या छोट्याशा घरात, एक दिवा आज पेटला… डोळ्यांत घेऊन भक्तीची स्वप्नं, एक छोटा जीव हसला… हात जोडुनी म्हणाला बाप्पा, “माझं काही नको रे देवा… फक्त एवढी इच्छा माझी, सगळ्यांच्या घरी राहू दे मेवा…” मोदक नाही, फुलं नाही, नाही सोन्याचा हार… मनापासून घेतलेलं नाव, तेच बाप्पाला सर्वात प्यारा… रात्र सरली… दिवस उजाडला, घंटानाद झाला दारी… “गणपती बाप्पा मोरया!” भरली भक्ती अंगणाभारी… बाप्पा आला लेकरांसाठी, हसत-हसत घरात… दुःख विसरलं प्रत्येक मनाने, त्या मंगल क्षणात… पण दिवस गेले… निरोपाची वेळ, डोळ्यांत दाटले पाणी… बाप्पा म्हणाला, “घाबरू नको, मीच आहे तुझ्या मनामध्ये राणी…” बालक म्हणाला, “पुढच्या वर्षी नक्की येशील ना बाप्पा?” बाप्पा हसला… हात उंचावला… “भक्ती असेल, तिथे मी असतो आपला…” मूर्ती गेली… पण बाप्पा राहिला, त्या छोट्याशा मनात… कारण गणपती कधी जात नसतो, तो राहतो आपल्या प्रत्येक श्वासात… गणपती बाप्पा मोरया! पुढच्या वर्षी लवकर या! 🙏

Kind

Story

Place

Chandrapur

Art

Composing in the Mind (Mānasī-kāvya-kriyā) · Kala 17

Contributed by

Recorded, name withheld by the contributor

Submitted

21 September 2026

Accepted

21 September 2026