“गावाकडची संस्कृती — आपली माती... आपला अभिमान...”

मातीची ओढ एका छोट्याशा गावात गणू शेतकरी आणि त्याची पत्नी सुमन राहत होते. त्यांचे छोटेसे कौलारू घर, अंगणातील तुळस, गोठ्यातील बैल आणि शेतातील हिरवीगार पिके—हेच त्यांचे खरे वैभव होते. सुमन रोज पहाटे उठून अंगण सारवायची, रांगोळी काढायची आणि चुलीवर घरचं जेवण बनवायची. गणू बैलांसोबत शेतात जायचा. त्यांच्या जीवनात पैसा कमी होता, पण मातीशी नातं आणि समाधान खूप होतं. एके दिवशी त्यांचा मुलगा शहरातून गावात आला. त्याने गावाकडे पाहून म्हटलं, “बाबा, इथे काय आहे? शहरात मोठमोठ्या इमारती आहेत!” गणू हसला आणि म्हणाला, “बाळा, शहरात इमारती असतील; पण या मातीत आपली मुळं आहेत. ही शेती आपल्याला अन्न देते, झाडं आपल्याला श्वास देतात आणि गाव आपल्याला संस्कार देते.” मुलाला बाबांचे शब्द मनापासून पटले. त्याने गावात झाडे लावण्याचा आणि गावची जुनी परंपरा जपण्याचा संकल्प केला. “गाव बदललं तरी गावची माती, संस्कृती आणि माणुसकी कधीच बदलू नये.” 🌿 संदेश: “गावाकडची संस्कृती जपूया, आपली माती वाचवूया, झाडे लावूया, निसर्ग जपूया… कारण आपली मातीच आपला अभिमान आहे!”

Kind

Story

Place

Mumbai City

Art

Horticulture (Vṛkṣāyurveda-yoga) · Kala 53

Contributed by

Recorded, name withheld by the contributor

Submitted

21 September 2026

Accepted

21 September 2026