शिवकुमार आणि बाप्पा यांचे प्रेम

शिवकुमारच्या घरी गणपती बाप्पाच्या आगमनाची तयारी सुरू होती. घरात स्वच्छता, सजावट, फुलांची आरास आणि बाप्पाच्या स्वागताची लगबग सुरू होती. अखेर तो आनंदाचा दिवस उजाडला. “गणपती बाप्पा मोरया!” या जयघोषात बाप्पाचे घरात आगमन झाले. बाप्पाची मूर्ती घरात विराजमान होताच संपूर्ण वातावरण बदलून गेले. घरात प्रसन्नता पसरली. फुलांचा सुगंध, दिव्यांचा प्रकाश आणि भक्तीमय वातावरणाने प्रत्येक क्षण आनंदाने भरून गेला. शिवकुमार बाप्पाकडे पाहत शांतपणे उभा होता. त्याच्या चेहऱ्यावर समाधान आणि डोळ्यांत आनंद होता. तो मनात म्हणाला, “बाप्पा, तुझं आगमन म्हणजे आमच्यासाठी फक्त उत्सव नाही… तू आलास की घरात आनंद येतो, मनात उत्साह येतो आणि प्रत्येक क्षण प्रसन्न होतो.” संध्याकाळी आरती सुरू झाली. “सुखकर्ता दुःखहर्ता…”च्या स्वरांनी घर दुमदुमून गेले. आरतीनंतर प्रसाद वाटला गेला. प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर आनंद होता. रात्र झाली तरी उत्सवाचा उत्साह कमी झाला नाही. बाप्पासमोर दिवा तेवत होता आणि घरातील वातावरण भक्तीने भारून गेले होते. शिवकुमार बाप्पाकडे पाहून म्हणाला, “बाप्पा, तुझं हे आगमन असंच आमच्या मनात आनंद, प्रेम आणि प्रसन्नता घेऊन येत राहो.” त्या क्षणी त्याला जाणवलं— बाप्पा घरात येतो तेव्हा फक्त मूर्ती येत नाही; सोबत येतो आनंद… सोबत येते भक्ती… आणि सोबत येते मनाला प्रसन्न करणारी एक सुंदर ऊर्जा. गणपती बाप्पा मोरया! मंगलमूर्ती मोरया! 🙏❤️

Kind

Story

Place

Ratnagiri

Art

Choral Recitation (Sampāṭhya) · Kala 5

Contributed by

Recorded, name withheld by the contributor

Submitted

18 September 2026

Accepted

18 September 2026