माझा बाप्पा घरी आला

बाप्पा माझ्या घरी आला एका छोट्याशा गावात सई नावाची एक मुलगी राहत होती. गणपतीचे दिवस सुरू झाले होते. सगळ्या घरांमध्ये सजावट, आरती आणि आनंद होता; पण सईच्या घरात यावर्षी गणपती बसवण्याची परिस्थिती नव्हती. सई रोज गावातील गणपती मंडपात जायची आणि बाप्पासमोर शांतपणे बसायची. एक दिवस तिने बाप्पाला हळूच म्हटलं, “बाप्पा, मला मोठा गणपती नको… तू फक्त एकदा माझ्या घरी ये.” त्या रात्री सई झोपली. दुसऱ्या दिवशी सकाळी तिच्या दारावर एक वृद्ध गृहस्थ आले. त्यांच्या हातात एक छोटी गणपतीची मूर्ती होती. ते म्हणाले, “बाळा, ही मूर्ती माझ्याकडे जास्त होती. मला वाटलं, ही तुझ्या घरी असावी.” सईच्या डोळ्यांत आनंदाश्रू आले. तिने मूर्ती हातात घेतली आणि आईला म्हणाली, “आई… बाप्पाने माझं ऐकलं!” आईने तिच्या डोक्यावर हात ठेवला आणि म्हणाली, “बाप्पा मूर्तीच्या रूपानेच येतो असं नाही गं… कधी तो माणसाच्या रूपाने येतो, कधी मदतीच्या रूपाने आणि कधी आपल्या मनात आशा बनून राहतो.” त्या दिवशी सईने घरात एक छोटासा दिवा लावला. फुलं नव्हती, मोठी सजावट नव्हती, महागाचा प्रसाद नव्हता. होतं फक्त एक छोटंसं घर आणि बाप्पावरचं मोठं प्रेम. आणि त्या घरात पहिल्यांदाच सईला जाणवलं— “बाप्पाला घर मोठं नको असतं… त्याच्यासाठी मन मोठं असावं लागतं.” 🙏❤️ गणपती बाप्पा मोरया!

Kind

Story

Place

Ratnagiri

Art

Staging Plays and Tales (Nāṭikākhyāyikā-darśana) · Kala 9

Contributed by

Recorded, name withheld by the contributor

Submitted

18 September 2026

Accepted

18 September 2026