लहानपणीचा हट्ट आणि बाप्पाचा सुंदर प्रवास

1/3

▶

सर्वप्रथम श्री गणेशाय नमः 🙏 सर्वांना मनःपूर्वक नमस्कार. सर्वप्रथम, आम्हाला हा सुंदर अनुभव आणि आमच्या बाप्पाबद्दलची ही गोष्ट आपल्या सर्वांसमोर मांडण्याची संधी दिल्याबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद. ही केवळ आमच्या घरातील गणपतीची गोष्ट नाही… ही माझ्या बालपणापासून आजपर्यंतच्या एका स्वप्नाची, हट्टाची, संघर्षाची आणि बाप्पावरील निस्सीम प्रेमाची गोष्ट आहे. आज मी २६ वर्षांचा आहे. पण माझ्या बाप्पाची गोष्ट सुरू होते ती माझ्या अगदी लहानपणापासून… लहानपणी शाळेतून घरी येताना रस्त्यात गणपतीच्या कारखान्यांमधून दिसणाऱ्या सुंदर गणेशमूर्ती मी आवर्जून पाहत यायचो. त्या मूर्ती पाहताना मनात नेहमी एकच विचार यायचा— “आपल्या घरी बाप्पा कधी येणार?” हळूहळू तो प्रश्न मनातल्या एका मोठ्या इच्छेत बदलला. घरी बाप्पा बसवायचा म्हणून अनेकदा हट्ट केला. आई-वडिलांकडे आग्रह केला. कधी रुसलो, कधी रडलो, कधी मारही खाल्ला… पण मनातली एकच इच्छा कायम होती— “मला माझ्या घरी बाप्पा हवाच!” पण परिस्थिती तशी नव्हती. घरची परिस्थिती, खर्च आणि इतर जबाबदाऱ्या यामुळे माझा हट्ट पूर्ण होऊ शकत नव्हता. पण वय वाढत गेले तसे बाप्पाबद्दलचे प्रेमही वाढत गेले. एक वेळ अशी आली की बाप्पाला घरी आणण्यासाठी माझ्या बालमनाने शक्य ते सगळे प्रयत्न करून पाहिले. पैसे नव्हते म्हणून कधी कधी चुकीचे हट्टही केले… बाप्पाला मिळवण्याच्या नादात बाप्पाची चोरीही प्रयत्नही केला. वडिलांचा धाक होता, परिस्थितीची जाणीव होती; तरीही मन मात्र बाप्पाला घरी आणण्याच्या विचाराने थांबत नव्हते. एक दिवस तर केवळ “बाप्पा घरी हवा” या हट्टापायी घरही सोडलं. पण शेवटी कळलं की फक्त हट्ट करून बाप्पा घरी येत नाही… त्यासाठी मनापासून प्रयत्न करावे लागतात आणि योग्य वेळेची वाट पाहावी लागते. मग मी स्वतःच थोडेथोडे पैसे साठवायला सुरुवात केली. लहान मुलांकडून मिळणारे पैसे जमा केले. कुठूनही थोडे पैसे मिळाले की ते बाजूला ठेवले. माझ्या त्या छोट्याशा मनात मात्र एकच मोठं स्वप्न होतं— “यावेळी बाप्पा माझ्या घरी येणार!” आणि अखेर तो दिवस आला… घराच्या गॅलरीमध्ये, सगळ्यांपासून लपून, अगदी छोट्याशा जागेत मी माझा पहिला बाप्पा बसवला. तो बाप्पा मोठा नव्हता. भव्य सजावट नव्हती. मोठा खर्च नव्हता. पण त्या छोट्याशा मूर्तीमध्ये माझ्यासाठी संपूर्ण जग सामावलेलं होतं. कारण तो केवळ गणपती नव्हता… तो माझ्या बालपणीच्या स्वप्नाची सुरुवात होती. गॅलरीतून सुरू झालेला हा प्रवास आज तब्बल १० वर्षांचा झाला आहे. या दहा वर्षांत बाप्पाची जागा बदलली, सजावट बदलली, अनुभव बदलले, परिस्थिती बदलली… पण एक गोष्ट मात्र कधीच बदलली नाही— बाप्पाबद्दलचं माझं प्रेम. आज मागे वळून पाहताना जाणवतं की, लहानपणी ज्या बाप्पासाठी मी हट्ट केला, रडलो, संघर्ष केला… तोच बाप्पा आज आमच्या घरचा एक अविभाज्य सदस्य झाला आहे. म्हणूनच आमच्यासाठी हा केवळ गणेशोत्सव नाही. ही माझ्या आयुष्याच्या एका छोट्याशा स्वप्नाची १० वर्षांची पूर्तता आहे. गॅलरीत लपून बसवलेल्या त्या छोट्याशा बाप्पापासून, आज घरच्या घाडगे परिवाराच्या कलेश्वराचा हा प्रवास… माझ्यासाठी आयुष्यातील सर्वात सुंदर प्रवास आहे. आणि म्हणूनच आजही मनापासून एकच म्हणावंसं वाटतं— “लहानपणी ज्याला घरी आणण्यासाठी हट्ट केला, तोच माझा बाप्पा आज गेली १० वर्षे माझ्या आयुष्याचा भाग आहे.” ही आमच्या बाप्पाची गोष्ट आहे… ही माझ्या बालपणाची गोष्ट आहे… आणि सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे, ही आमच्या आयुष्याच्या गेल्या १० वर्षांची गोष्ट आहे. 🙏❤️ गणपती बाप्पा मोरया! मंगलमूर्ती मोरया!

Kind

Story

Place

Mumbai Suburban

Art

The Art of Memory (Dhāraṇā-mātṛkā) · Kala 62

Contributed by

Recorded, name withheld by the contributor

Submitted

17 September 2026

Accepted

17 September 2026